GEBED
Torii-poorten
Torii is niet alleen een herkenningspunt. Het is een barrière die de seculiere wereld (het dagelijks leven) en het heilige rijk (het heilige gebied) scheidt, en het is een spirituele omschakeling.
Als we door de torii-poort gaan, trekken we onze kleren recht, buigen één keer en lopen langs de rand van de toegang. Hoewel dit een begroeting is, dient het ook als een spirituele schakelaar om sociale titels en afleidingen achter je te laten en als een naakte ziel de tuin van God binnen te stappen.
De reden waarom we langs de randen van de toegang tot het heiligdom lopen, in plaats van in het centrum, komt voort uit ons respect voor de ruimte waarin het centrum het pad voor de goden is.
De spiegel
Wat zich achter de deur van het belangrijkste heiligdom in het binnenste deel van het heiligdom bevindt, is geen schitterend Boeddhabeeld of idool, maar vaak een enkele spiegel. In plaats van het beeld van God te zien, kijken aanbidders naar hun eigen spiegelbeeld.
Dit drukt de essentie van Shinto uit: ‘God verblijft niet in de verre hemel, maar verblijft in je hart.’ Zoals de woordspeling suggereert, als je het ‘ga (ego)’ van het Japanse woord ‘kagami’ (spiegel) verwijdert, wordt het ‘kami’ (god), en heiligdommen zijn plaatsen waar mensen hun egoïsme voor een spiegel kunnen opgeven en hun pure zelf (goddelijkheid) kunnen herwinnen.
OTENTOSAMA
Zelfs buiten de heiligdommen zijn er overtuigingen die de discipline van het Japanse volk ondersteunen. Dat is "Otendo-sama (de zon)". Vanaf jonge leeftijd wordt Japanners strikt geleerd: ‘Zelfs als niemand kijkt, kijkt Otendo-sama toe!’ Je kunt mensen en de wet voor de gek houden, maar je kunt de zon (de god van de natuur) aan de hemel niet voor de gek houden. Deze leer creëert een innerlijke bewakingscamera in het hart van elke Japanner. Alleen op een plek waar u zich geen zorgen hoeft te maken over iemands ogen, handelt u op een manier die in overeenstemming is met uw geweten.
Deze mentaliteit van 'gelijk hebben als niemand kijkt' zou wel eens de basis kunnen zijn van de Japanse openbare veiligheid, waar portefeuilles in politieboxen worden afgeleverd en er zelfs tijdens rampen relatief weinig rellen plaatsvinden.
Eeuwige jeugd
Eens in de 20 jaar renoveert Ise Grand Shrine het hoofdgebouw van het heiligdom en houdt een 'Shikinen Sengu'-ceremonie om de godheid te eren. Dit is het gebed van Tokowaka, die de heiligheid voor altijd wil behouden door de ruimte schoon en fris te houden. In tegenstelling tot het Westen, dat ‘materialen’ voor altijd probeert te behouden, gebruikt Japan doelbewust vergankelijk hout en herbouwt het regelmatig gebouwen, waardoor wordt verzekerd dat de ‘vaardigheden’ en ‘geest’ van heiligdomtimmerlieden in perfecte vorm worden doorgegeven aan de volgende generatie. Gebouwen zijn altijd nieuw, maar hun essentie blijft al sinds mensenheugenis hetzelfde. Het gedemonteerde hout wordt niet weggegooid, maar ‘hergebruikt’ bij heiligdommen door het hele land. Er kan worden gezegd dat het de wijsheid is die de eeuwigheid weeft door gebed, technologie, hulpbronnen en al het andere te laten circuleren.
DE KEIZER
De Japanse keizerlijke familie is de oudste nog bestaande koninklijke familie ter wereld. Er wordt gezegd dat het een ‘wonder’ in de geschiedenis van de mensheid is dat één familielijn zonder uitzondering gedurende 126 generaties en meer dan 2000 jaar heeft voortgeduurd, vanaf het tijdperk van de mythen tot op de dag van vandaag. De kern van ons werk is niet om met geweld te regeren, maar eerder om tot God te ‘bidden’ als afstammelingen van Amaterasu Omikami voor de vrede en een goede oogst van het volk.
Hoewel de mensen aan de macht veranderden, bleef Japan meer dan 2000 jaar onverdeeld omdat de keizer dezelfde bleef als de persoon tot wie we baden. Het bestaan ervan maakt deel uit van de Japanse geschiedenis zelf.
