Achter de schermen van schoonheid die we zien, bereiken veel culturele erfgoedsites hun grenzen.

Overlappende aardbevingsrampen: Er zijn gevallen waarin culturele eigendommen die zijn beschadigd door recente overstromingen of aardbevingen (zoals de aardbeving in Kumamoto of de aardbeving op het schiereiland Noto) niet onmiddellijk kunnen worden gerepareerd en moeten worden gesloten. 

zelfbetaalde muur:Reparaties kosten veel geld. Zelfs voor nationale schatten en belangrijke culturele eigendommen dekt de subsidie ​​niet de volledige kosten, zodat in veel gevallen de eigenaar (tempel, heiligdom of plaatselijke bewoner) ongeveer de helft van de kosten moet betalen. Veel tempels en heiligdommen hebben een laag jaarinkomen en zijn niet in staat deze eigen uitgaven te dekken.

Beëindigde technologie:Voor het repareren van traditionele gebouwen, zoals houten gebouwen en sculpturen, zijn zeer bekwame heiligdomtimmerlieden en reparatiedeskundigen voor culturele eigendommen nodig. Het opleiden en beveiligen van deze ingenieurs is ook een probleem.

pijn van de ontvolking: Er is een tekort aan opvolgers voor tempeloverpriesters en heiligdompriesters, en er zijn veel ‘leegstaande tempels’ waar de overpriester afwezig is. Bovendien is het, als gevolg van de bevolkingsafname en de uitstroom naar stedelijke gebieden, moeilijk geworden om medewerking te krijgen van lokale gemeenschappen (parishino's en tempelfamilies) voor onderhoud en beheer. Dit is een ernstig probleem dat de hele regio treft.